durf te vragenWat mij afgelopen week zo opviel is dat mensen zo weinig durven te vragen.

Daarmee bedoel ik niet alleen dat betaalde medewerkers vrijwilligers durven te vragen, of vrijwilligers anderen maar ook gewoon hulp aan je collega’s. “Wil je mij even helpen?”

Hulp vragen aan collega’s

Ik herken het ook zeker wel bij mijzelf. “Ik ben hard aan het werk ben en aan het racen tegen de klok. Je zou eigen misschien wel wat hulp kunnen gebruiken maar ja het is jouw taak en jouw verantwoordelijkheid. Toch?” Heb je je collega weleens om hulp gevraagd? Misschien hebben ze wel even tijd. Misschien hebben ze niet door dat je druk bent? Of wel en denken ze je wilt niet geholpen worden. Laat haar maar.

En als mensen je helpen en jij bent geholpen dan vinden zij het fijn om jou een plezier te hebben gedaan. Een bijdrage te hebben geleverd. En een volgende keer help jij hen. Dat creëert teamgeest en respect voor elkaar.

 Vraag aan vrijwilligers

Ook valt mij op dat vrijwilligers die goede ideeën hebben ze alleen het niet durven te zeggen. Ze willen je niet te veel tot last zijn met hun ideeën want dan bemoeien ze zich misschien met jouw werk. Of ze worden onvoldoende uitgenodigd en prikkelt om zelf met oplossingen of ideeën te komen. Want dat hoort niet bij mij rol? Hoezo niet? Aan de andere kant zijn betaalde krachten weer heel voorzichtig om hun vrijwilligers te vragen. We mogen mensen niet te overvragen. Het zijn toch vrijwilligers? Dat kan je toch niet allemaal vragen? Gemiste kans toch? Vraag en verken wat de ander kan en wil. Denk niet voor ander.

Leerschool

Mijn beste leerschool om te durven vragen dateert uit 2004 van Misha Hufmann, vrijwilliger/ trainster van American Cancer Society Amerikaanse Kankerbestrijding. Ik volgde een training die zij gaf. Als vrijwilligster. ASK, ASK, ASK, ik hoor haar het nog echoënd zeggen omkleed met haar indrukwekkende persoonlijke ervaringsverhaal. En zo overtuigde ze mij om het ook meer te vragen en gewoon te doen. En om anderen deze strategie door te geven. En inderdaad. Blijf je mensen vragen, je sponsors, je donateurs, buren, familie. Blijf potentiële vrijwilligers vragen. Raak niet ontmoedigd als je een keer nee krijgt. Probeer het een volgende keer weer. VRAAG, VRAAG, Vraag.  Men zegt veel vaker ja dan jij denkt dat het nee is. En  heel vaak zeggen nee-zeggers bij een volgend keer wel ja.

Na mijn allereerste ervaring met vrijwilligers die een evenement hadden opgezet, was dat ook hun leerervaring. Dat was zo makkelijk en zo mee gevallen. Vragen viel zo erg mee. Als een berg  hadden ze er tegenop gekeken maar in de praktijk bleek heel erg mee te vallen. Je vraagt niet voor jezelf maar voor het goede doel. En daarnaast krijg je vaker ja dan nee. Veelal van de mensen waarvan je het niet zou verwachten. En als men nee zegt dan leer je ook te ontdekken dat JIJ niet afgewezen wordt, of een flater slaat maar gewoon het nu niet kan. Zo erg is het toch niet?

Een eigen ervaring

Ik was aan het onderhandelen met een leverancier over de prijs van producten. Ik kreeg al een enorme korting. Toch ging ik nog een tikkeltje verder waar ik zelf een beetje van schrok… . Erg brutaal vond ik mijzelf toen ik toch door ging. De persoon in kwestie kwam ;ater terug op mijn verzoek met een volmondig ja. We kregen het product gratis…

Rood beschaamd bood ik toch mijn excuses aan voor mijn ‘brutale’ vraag. Was ik niet een tikkeltje te ver gegaan vroeg ik? Nee kreeg ik te horen. Ze vonden dat ik gelijk had en dat ze best wat extra’s konden doen voor het goede doel waar ze affiniteit mee hadden… Voor mij een eyeopener.

 Tip: vraag, vraag, vraag. Stap uit je comfortzone en vraag gewoon.

Heb je ook een ervaring. Wij zouden het leuk vinden om hieronder te lezen.

Inspiratie & instructie film