autoroodklnZolang je buiten jezelf blijft kijken en de oorzaken buiten jezelf blijft zoeken zal er niets veranderen.

Herken je dat als je in een nieuwe auto hebt of iets nieuws hebt gekocht dat je oog steeds valt op dat anderen ook zo iets hebben? Zoiets is mij afgelopen week overkomen.

Zou dat de reden zijn van al die toevallige ontmoetingen en gesprekken met als thema vrouwen van middelbare leeftijd in hun kracht? Leven wij onze vrouwelijke potentie? Of zijn er andere factoren die ons meer in onze grip hebben?
Afgelopen week sprak ik heel veel vrouwen rond mijn leeftijd. Met de ene had ik een afspraak, de andere dame ontmoette ik zomaar op straat, toevallig langs het hockeyveld, op straat, bij een bijeenkomst of aan de telefoon. Allemaal vrouwen zoals ik, zo tussen 40 – 55 jaar.

Ik ben zelf net 50 jaar en ik voel mij eigenlijk heel erg goed. Ik vind dat de jaren mij meer wijsheid en kracht hebben gegeven. Ik voel mij rustiger en overtuigender. Ik ben dan ook wel door een behoorlijke transitie gegaan: werk, privé, gezin, familie. Ik heb het allemaal doorstaan. Niet allemaal de fijnste ervaringen kan ik je zeggen maar door de situatie met horten en stoten te aanvaarden, de pijn aan te gaan, heb ik het doorleefd en ben ik er krachtiger door geworden. Niet om mijzelf op de borst te kloppen. Mensen zoals Nick Vujicic, en vele kankerpatiënten,  zijn mijn grote voorbeelden.

En ik heb drastische keuzes gemaakt.

  • Zo ga ik mijn actieve jaren in de charitatieve branche definitief vaarwel zeggen.
  • Ik wil vrouwen empoweren en in hun kracht zetten. En dat hoeven natuurlijk niet alleen “goede doelen” vrouwen te zijn.
  • Ik heb gekozen voor ondernemerschap, financiële onzekerheid, avontuur en zelfstandigheid.

Ik heb enorm veel energie, vertrouwen en geloof. En nog meer ik ontmoet veel meer inspirerende en gelijkgestemde mensen. Gek… ? Toevallig?

Maak je een keuze en neem je afscheid van het ene dan komt er iets anders voor in de plaats. Je verlaat het bekende en begeef je in het onbekende. Je krijgt er altijd iets nieuws voor terug. Zo voelt het ook nu ik deze keuzes heb gemaakt. En dat zijn goede keuzes. Ik wil ook niet meer terug. Ook zonder de nog financiële zekerheid.

Na 7 magere jaren zullen we maar zeggen, heb ik het gevoel dat alle tegenslagen en ervaringen mij juist helderheid hebben gegeven, gemaakt hebben wie ik ben, wat mijn talenten zijn en wat ik als vrouw te bieden heb.

Ik gun dat iedere vrouw. Alleen een snellere weg…..

ouderedameklnEn dan hoor ik om mij heen zoveel vrouwen die onvoldoende hun potentie leven. Vastgeketend zitten aan overtuigingen van financiën, het gezin, hun werk. Gescheiden zijn en naarstig op zoek zijn om de leegte op te vullen. Angst voor financiën. Misschien zelfs geconfronteerd worden met ziekte of ouder worden.
In mijn optiek missen deze vrouwen hun kans om dingen te gaan doen die ze leuk vinden. Hun talenten inzetten. Geloof in jezelf te hebben. En daarmee ook geld te verdienen of een gelukkiger leven te leiden in plaats van slaaf van de tijd, werkgever of financiën.

De angst en stemmetjes in je hoofd zitten vol met belemmerende overtuigingen. Die houden je klein houden.

Je vergeet een stap.

Wie ben ik? Wat kan ik? Wat zijn mijn kwaliteiten. Wat heb ik te bieden?
Heel veel kan ik je zeggen…. Je hebt wijsheid, ervaring en vaardigheden.
Alleen zoek je dat bij de verkeerde, bij de ander, of in je werk door maar te geven en geven. Gewoon alles weg te geven aan de ander. En daarmee afhankelijk te zijn.

Zoek het bij jezelf.

Mijn advies en ervaring is eerst de kracht bij jezelf weer te zoeken en opladen om weer vanuit kracht en balans de ander te kunnen geven. Of je leven te leven vanuit passie, talent en plezier.

In het vliegtuig moet je toch ook eerst zelf je zuurstof masker opdoen voordat je de ander helpt?

Dus vrouw (of man) misschien herken je je een klein beetje wat ik schrijf. En misschien denk ik je… mmm. Ja maarrrrr….

Veel vrouwen ontkennen hun echte gevoel en kleineren hun potentie. Ze willen ook “gezien” worden. Praten er veel over om te praten maar blijven hangen als een grammofoonplaat.
Of ze gaan doen… Actie om maar niet bij hun gevoel te komen. En zo zijn er nog veel meer strategieën.

Alleen de schoen blijft wringen…

Je hebt twee keuzes. Blijven zitten, dan weet je zeker dat er niets gebeurt of onderzoeken en ontdekken dat er meer is buiten de comfort zone.

A comfort zone is a beautiful place, but nothing ever grows there.

Wat mij opvalt dat er zoveel vragen zijn over wie ben ik dan? Wat kan ik dan? Ik mag niet zo zeuren. Mijn man begrijpt mij niet? Ik heb het toch goed? Ik mag niet klagen. Het zal wel aan de overgang liggen met als overgang zijn. Die fysieke klachten.

Is het de overgang? Is het onze lichamelijke verandering? Zijn het onze kinderen die groter en zelfstandiger worden en daardoor wij in de war raken? Of zijn we ons aan het herbezinnen? Worden weer herboren?
Geef het een kans…

bomendoorhetbosklnHerken je?

•    Dat je relatie vastloopt?
•    Je net gescheiden bent?
•    Je een time-out neemt?
•    Je aan het scheiden bent?
•    Je je in je hemd gezet voelt omdat je partner ( je voor een ander) heeft verlaten of een relatie heeft?
•    Je je doel kwijt bent nu je kinderen minder zorg vragen.
•    Je moeite hebt om ouder te worden. Je hebt zelfs angst om ouder te worden. Of je realiseert je dat het eindig is?
•    Je werkgever je na jaren trouwe dienst niet meer wil. Je bent boventallig of functioneert in zijn ogen niet meer?
•    Of je stelt vragen. Wat doe ik nog bij deze baan? Ga ik dit nog 20 jaar doen? Word ik hier gelukkig van? Ik wil wel wat anders maar hoe? Durf ik dat? Ben ik niet te oud?
•    Ik zit in de overgang dus ik zal moeten dealen met de emoties en lichamelijke onhebbelijkheden.

Kortom door de bomen het bos niet meer ziet.

Nou ik herken er heel veel van zo niet bijna allemaal.

Hoezo? Ik heb geen probleem.

Een vriendin zei tegen mij dat veel vrouwen toch niet echt over hun problemen durven te praten. Of toch heel hard ontkennen vanwege de angst de controle te verliezen. Bang voor pijn.

Drie reacties

We kennen drie soort reacties door:

  • te bevriezen,
  • te vechten en
  • of te vluchten.

In welk soort gedrag herken jij je het meest?

Lieve mensen, Het is zeker geen feestje maar door het dal heen zit de groei, de ontwikkeling, je kracht. En dat gun ik iedereen.

Iemand zei mij regelmatig. Waarom zoek je dat toch allemaal op? Die pijn, confrontatie. “Omdat het opruimt en door de pijn, het diepe dal zit er weer de groei… Zo ervaar ik dat…Ons reflex is pijn te vermijden alleen je ruimt het er niet mee op.

Dus laat mij je een keer coachen. Dan ervaar je zelf eens hoe het is en wat het jou kan opleveren. Je bepaalt het zelf. Je bent zelf de buschauffeur van je leven in plaats van de passagier. Je ziet niet achterin de bus overgeleverd aan de weg die de buschauffeur neemt, jij bepaalt je koers, je doel, je leven.

Ik heb een steen in een rivier verlegd op aarde. Bram Vermeulen is een prachtig nummer die ik vanmiddag bij mijn Periscoop uitzending heb laten horen. Periscope uitzending 12 oktober

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

De tekst Bram van Vermeulen de Steen en het filmpje .

Als extraatje kwam ik bij toeval dit mooie lied en filmpje tegen.
Ode aan alle vrouwen en Maria’s.

Kom mail mij, bel mij, app mij, vrijblijvend voor een gesprek. Het eerste gesprek is gratis. Ervaar eens hoe mooi het is buiten je comfortzone. En als je een reactie hieronder geeft  wat jou bezighoudt, bied ik je de tweede coaching ook gratis aan.